Tuesday, May 02, 2006

ഒടുക്കത്തെ മറവി

കുഞ്ഞൂട്ടന്‌ ഭയങ്കര മറവിയാണ്‌. മമ്മൂട്ട്യാജിയുടെ കീഴില്‍ അവനൊരു ജോലിയുണ്ട്‌. ജോലിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അത്രയ്ക്കൊന്നുമില്ല. ഹാജിയുടെ കണക്കറ്റ ഭൂമി നോക്കിനടത്തല്‍. പിന്നെ ഹാജിയുടെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളും. അവന്റെ മറവിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഹാജിക്ക്‌ ചില്ലറ പരാതിയൊക്കെയുണ്ട്‌. എങ്കിലും ആത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ള പണിക്കാരനാണെന്ന ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട്‌ അവനെ കൂടെ നിര്‍ത്തുന്നു.

ഒരിക്കല്‍ ഹാജിയാരുടെ മകന്‍ മൊയ്തുവിനെ കുളിപ്പിക്കാന്‍ കുളത്തില്‍ കൊണ്ടു പോകേണ്ടതായിവന്നു, കുഞ്ഞൂട്ടന്‌. കുളക്കരയിലെത്തിയപ്പോളതാ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച. കുളത്തില്‍ ഒരു പന്നി ചത്തു കിടക്കുന്നു. മുസല്‍മാന്‌ പന്നി ഹറാമാണെന്ന് കുഞ്ഞൂട്ടനറിയാം. അവനുടന്‍ തന്നെ മൊയ്തുവിനെ കുളക്കരയില്‍ നിര്‍ത്തി ഹാജിയാരുടെ അടുത്തേക്കോടിയെത്തി. ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

"മൊയലാളി, കൊളത്തീ മൊയ്തു ചത്ത്‌ കെടക്കണോണ്ട്‌ പന്നീനെ കുളിപ്പിക്കാമ്പറ്റൂല്ല!"

ഇത്‌ കേട്ട്‌ ഹാജി നെഞ്ചത്തടിച്ച്‌ നിലവിളിച്ചു.

"അല്ലാഹ്‌! ന്റെ മോന്‍ പോയല്ലാ തമ്പിരാനേ!"

താന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ എന്തോ അബദ്ധം പിണഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് കുഞ്ഞൂട്ടന്‌ മനസ്സിലായി.

"അതല്ല! അതല്ല! പറ്റീത്‌!"

തന്റെ മറവിയെ ശപിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവന്‍ ഹാജിയാരെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

"പിന്നെ?" - ഹാജിയുടെ കണ്ണുകള്‍ ചുവന്നു.

ഇത്തവണ തെറ്റുപറ്റിക്കൂടാ. കുഞ്ഞൂട്ടന്‍ ഒന്നു രണ്ടു തവണ പറയാനുള്ളത്‌ മനസ്സിലുരുവിട്ടു. എന്നിട്ട്‌ കണ്ണുമടച്ച്‌ ഒറ്റപ്പറച്ചില്‍ -

"കൊളത്തീ മൊയ്‌ലാളി ചത്ത്‌ കെടക്കണോണ്ട്‌ മൊയ്തൂനെ കുളിപ്പിക്കാമ്പറ്റൂലടാ പന്നീ!!!"

ഇവടെ ഞാനും ഒന്ന്...?!!

ഈ ബൂലോഗം ഭാഗം വെച്ചു കിട്ടിയ ഇത്തിരി സ്ഥലത്ത് ഞാനും ഒരു ചെറ്റബ്ലോഗ് വെച്ചോട്ടെ?

ആര്‍ക്കും എതിര്‍പ്പില്ലല്ലോ?